انرژی زمین گرمایی

انرژی زمینگرمایی (به انگلیسی: Geothermal energy) به انرژی حرارتی که در پوسته جامد زمین وجود دارد، گفته میشود. این گونه انرژی اغلب در جهت تولید الکتریسیته زمینگرمایی مورد استفاده قرار میگیرد، که به چرخه تولید انرژی الکتریکی از انرژی زمینگرمایی اطلاق میگردد. فناوری مورد استفاده در طرحهای تولید برق از انرژی زمینگرمایی شامل نیروگاههای بخار خشک، نیروگاههای تبدیل بخار سیال و نیروگاه چرخه دوگانه است.

تکنیک حفر چاه

یکی از اشکالات عمده ژئوترمال این است که چشمهها یا در نقاط مشخص و کمیاب است و یا در مناطقی که قبلا آتشفشان فعال بوده ، وجود دارند. اگر بیاییم در این مناطق زمین را تا عمق 2 الی 3 کیلومتری حفر کنیم، دمایی به اندازه 200 تا 300 درجه سانتیگراد پیدا می شود. دسترسی به زمین گرمایی در همه نقاط زمین مقرون به صرفه نیست. همانند کمربند زلزله ، مناطقی که مقرون به صرفه است ژئوترمال نامیده میشود.

روش اول

استفاده از بخار داغ محبوس شده در داخل زمین: بخار داغ 250 درجه سانتیگراد است و با فشار زیاد قابل دسترس است. بخار داغ آب معمولا در عمق 2000 متری زمین قرار دارد.

روش دوم

این روش درحالت خشک است یعنی با با تزریق آب به صخرههای زیر زمینی که بسیار داغ هستند، میتوان آب داغ یا بخار داغ تولید کرد. بهره کار در این روش 10% الی 17% است. آب لازم برای تولید 1KWh کیلو وات ساعت برق 363 کیلوگرم میباشد. در صورتی که بخار آب لازم برای تولید 1KWh کیلو وات ساعت برق 5.9 کیلوگرم میباشد.

موضوعات مرتبط: انرژی زمین گرمایی
برچسبها: انرژی , زمین گرمایی , انرژی زمین گرمایی